In het weekend van 23 en 24 augustus verbleef de selectie van Pernix voor een kort trainingskamp in Gelderland. En trainingskamp bij Pernix, dat betekent niet luieren en/of feesten, maar keihard werken!
Zwaar was het voor de meesten al toen zaterdagochtend de wekker ging. Na de bruiloft van Irene en Bert kwamen sommigen met kleine oogjes in Zutphen aan. De organisatie had hier rekening mee gehouden en de eerste wedstrijd was dan ook pas om 15.30 uur gepland. De Pernix-equipe bestond uit 5 heren en 8 dames. De mannen mochten dus extra aan de bak in de 2 wedstrijden tegen KVZ. De kater bleek op sommige spelers een prima uitwerking te hebben en KVZ 2 werd zonder veel moeite opzij gezet. De eerste wedstrijd van het seizoen was in winst omgezet; een goed begin is immers het halve werk. Na een ingetogen feestje mochten de zelfde mensen aan de bak tegen KVZ 1. Lang leek het erop dat Pernix ook deze wedstrijd in een overwinning om zou zetten maar met anderhalve wedstrijd in de benen raakten de meeste spelers de scherpte kwijt en in de loop van de wedstrijd drukte KVZ door. Al met al kunnen coach en spelers tevreden terugkijken op de eerste wedstrijden van het nieuwe korfbaljaar. Mede gezien het grote aantal nieuwe (danwel teruggekeerde) gezichten dat in de selectie te verwelkomen was: Saar, Lisette, Sanne van S., Daan B., Manolis en Elzelien. Gelukkig keerde ook Saskia na lang blessureleed terug in het veld en was Daan H. waar aanwezig, hoewel hij nog niet wedstrijdfit is.
Na de wedstrijden was er tijd voor wat momenten van ontspanning: Er werd gegeten in het centrum van Zutphen en daarna was er tijd voor een drankje en een dansje. Dat laatste hoopten de Pernix-dames althans. Dansen blijkt echter in het Zutphense uitgaansleven niet mogelijk en dus bleef het bij een drankje. Rond half 3 arriveerde de groep in de jeugdherberg nabij Gorssel. Om het ouderwetse jeugdkamp-gevoel te versterken waren er twee slaapzalen: één voor de mannen en één voor de vrouwen. Na het opmaken van de bedden leek iedereen snel te gaan slapen. Terror Joop dacht daar echter anders over. Terror Joop is een man die overdag zeer rustig en wijs overkomt maar na twaalven wordt het een heel ander mens. Onder aansporing van Terror Joop werden in de herenzaal al snel de lakens onder nietsvermoedende heren vandaan getrokken, werden matrassen omgedraaid terwijl nietsvermoedende heren er nog op lagen en werden bedden verplaatst zonder toestemming van de nietsvermoedende heren die op dat moment op lagen. Toen alle stofwolken waren opgetrokken bleek de schade gelukkig beperkt tot een schram, een gebroken nagel en een pijnlijke schouder (en dat allemaal bij de dezelfde persoon… Waarom is de teambegeleider toch altijd het slachtoffer?!). Bij de dames is het ongetwijfeld ook nog lang onrustig geweest maar die waren zo flauw geweest de kamerdeur op slot te doen waardoor hier verder geen details over vermeld kunnen worden. Zelfs Terror Joop kostte het veel moeite om de deur van de dames van slot te krijgen.
Vanzelfsprekend zat iedereen zondagochtend om 9.00 uur fris aan het ontbijt. Om kwart voor tien was het tijd voor het Lopie met Jopie en zoals we van Johan gewend zijn beulde hij de groep behoorlijk af. Na anderhalf uur was de groep terug bij het hostel en werd de lunch genuttigd in het bijzijn van een hele kinderboerderij aan dieren. Het werd toen ook gelijk duidelijk waar de H. voor staat bij Daan H. Vanaf nu mag hij Daan Haan genoemd worden gezien de liefde die er bloeide tussen hem en één van de aanwezige hanen. Overigens zijn er dit seizoen twee Daan’s in de selectie en om verwarring te voorkomen hebben de andere heren bijnamen bedacht. Daan B. heet Buur en Daan H. heet Buur. Buur & Buur dus, om het makkelijker te maken!
Op zondagmiddag was het dan tijd voor de ultieme proef. In Rheden werden de ATB’s (mountainbikes) bestegen en begon een tocht van 50 kilometer dwars door de Veluwezoom. Voor de duidelijkheid: ‘dwars door’ betekent dus niet over asfalt maar door bossen, heide en vooral veel modderplassen. Het parcours was nergens vlak en berg-af was soms net zo zwaar als berg-op. Na een kwartier bikkelen werd de eerste maag al geleegd (het was écht zwaar) en niet veel later werd besloten dat 50 kilometer iets te veel van het goede was. Na 3 uur zwoegen, bikkelen en duikelen (Manon en Johan) kwam iedereen zéér moe maar ook zéér voldaan weer bij het beginpunt aan. De gehele route van 50km hebben we niet afgelegd maar volgens eigen berekeningen hebben we toch zo’n 35km gedaan.
Er kan met recht gesteld worden dat dit een echt trainingsweekend was; kort maar vooral krachtig. Naast fysieke training is het natuurlijk ook van belang dat er eenheid en teamgeest gecreëerd wordt. Dat laatste lukte het gehele weekend uitstekend …totdat er een keuze gemaakt moest worden tussen de McDonalds en de Burger King voor het afsluitende diner. Er ontstond een fanatiek McDonalds-kamp en een zo mogelijk nog fanatieker Burger King-kamp en het kwam uiteindelijk niet meer goed. De technische staf vreest dan deze tweedeling de rest van het seizoen zichtbaar zal blijven binnen de selectie.
Al met al kunnen we terugkijken op een geslaagd begin van de voorbereiding op het nieuwe seizoen. De dank van de selectie en staf gaat uit naar de vereniging en De Beste Stuurlui, die deze trainingsstage mogelijk hebben gemaakt. De selectie van Pernix heeft vertrouwen in een leuk en succesvol seizoen 2008-2009. We hopen het Pernix-publiek ook dit seizoen weer in grote getale langs de lijn te zien, ondanks een wat tegenvallend vorig seizoen.
Martijn